Soms zie je berichten voorbij komen die je gelijk wegzet als “onzin, onmogelijk”. Maar dan blijkt het dus gewoon waar te zijn.
De maatregel volgt op meerdere geruchtmakende zaken waarin migranten die waren veroordeeld voor seksuele misdrijven, achteraf verklaarden dat zij de Britse regels niet goed hadden begrepen.
De Britse overheid heeft de beste oplossing gevonden voor integratieproblemen: de opvoedfolder.
In een folder worden asielzoekers verzocht om vrouwen niet op te sluiten, niet na te fluiten en, als het even kan, ze niet te verkrachten.
Ik vraag me af hoe de beschaving al die eeuwen heeft overleefd zonder deze briljante oplossing van de overheid.
Het is echt een heel gaaf idee. Het idee dat iemand met middeleeuwse denkbeelden bij de grens een foldertje aanpakt en ineens denkt: “Hè?? Verkrachting mag hier niet? Wat een achterlijke cultuur.”
Laten we eerlijk zijn. Zodra je een volwassen man in een folder moet uitleggen dat je een vrouw niet mag opsluiten en verkrachten, enzovoort, heb je al lang verloren. Dit gaat niet over het bijbrengen van sociale omgangsnormen. Dit gaat over het ontbreken van de meest basale moraal die van een achterlijk wezen een functionerend mens maakt.
Als je de moraal van je nieuwkomers zó laag inschat dat je deze morele ondergrens op papier moet zetten, heb je in feite al erkend dat je mensen binnenlaat die de absolute grondbeginselen van de rechtsstaat niet begrijpen.
En dan moet je je voorstellen hoe het ook opgevat kan worden door een echte vluchteling die wél moraal heeft en dit soort gruwelijke dingen nooit zal doen. Die zal maar een folder in zijn handen gestopt krijgen en daarmee al bij voorbaat een stempel krijgen als zijnde een verkrachter. Leuke binnenkomer.
Een overheid die denkt dat een gewelddadig cultuurverschil kan worden bezworen met een of andere opvoedfolder, heeft de grip op de werkelijkheid volledig verloren.
Vragen jullie je nooit af door wat voor mensen we eigenlijk geregeerd worden?
Ik denk echt dat het niet lang gaat duren voordat wij ook zo’n folder gaan maken bij de integratiecursus. Het lijkt nu wel of aan de krankzinnigheid waar wij in beland zijn werkelijk geen grenzen meer heeft.
Eén ding weet ik zeker,als ik de kans krijg om te emigreren, moet het een plek zijn ver weg van de rest van de mensheid. Zo afgelegen mogelijk.
Ben er klaar mee.
We leven in een psychiatrische inrichting waar de patiënten de sleutels in handen hebben.
Gerard Krispijn
Mocht je denken dat ik onzin verkoop, zoek zelf het bericht gewoon op. het word steeds gekker...