Volgens De Telegraaf groeit de sneuvelbereidheid onder Nederlanders. Bijna de helft zou bereid zijn het vaderland te verdedigen in een oorlog.
BIJNA DE HELFT!
Ik stikte in mijn bakkie koffie
Waar hebben ze dat onderzoek gehouden? Bij de uitgang van een coffeeshop? Tijdens een bingoavond in het bejaardentehuis? Of hebben ze soms een paar duizend Nederlanders gebeld met de vraag: "Zou u bereid zijn voor Nederland te sterven?"
Ik ben wel benieuwd naar de vervolgvragen.
"Goedemiddag meneer, wij doen onderzoek naar uw sneuvelbereidheid."
"Mijn wát?"
"Of u bereid bent te sterven voor het vaderland."
"ZIE IK ER SOMS ZO BLEEK UIT?!"
Kijk, ik hou best van Nederland ( hoe het vroegah was) . Van onze vrijheid, ( nog wel) onze bitterballen, onze gehaktballen en zelfs van die buurman die iedere zondag om acht uur zijn hogedrukreiniger tevoorschijn haalt.
Maar om daar nou meteen voor te sneuvelen?
pleur toch een eind op!
En kijk eens naar die foto onder het artikel. Een hele verzameling militairen, keurig in camouflagepakken, allemaal netjes met hun handen op de rug.
Ik vraag me af of ze alvast oefenen hoe ze straks voor de kist moeten staan.
Maar het allermooiste vind ik dat woord: "SNEUVELBEREIDHEID"
Welke overbetaalde beleidsambtenaar heeft dat in vredesnaam uit zijn anus weten te persen?
Vroeger noemden we dat gewoon doodgaan. Tegenwoordig moet zelfs je overlijden blijkbaar een positieve bijdrage leveren aan de statistieken.
"Gefeliciteerd mevrouw, uw man is de pijp uit , maar zijn sneuvelbereidheid was uitstekend!"
Nou, daar kun je de huur weer van betalen.
En dan die 49 procent.
Ik wil weleens weten hoeveel van die helden daadwerkelijk hun camouflagebroek aantrekken wanneer er morgenochtend een tank door de straat rijdt.
Want op Facebook zijn we allemaal Rambo.
Daar schieten we complete divisies aan gort tussen twee frikandellen speciaal door.
Maar zodra de buurman vraagt of we even willen helpen zijn koelkast naar boven te tillen, hebben we ineens een hernia, een versleten knie en een medische verklaring van de huisarts.
En stel je voor dat de overheid werkelijk belt.
"Goedemorgen, u heeft aangegeven bereid te zijn te sneuvelen voor Nederland."
"Ja, klopt."
"Mooi. U wordt morgen om zes uur aan het front verwacht."
"MORGEN?!"
"Ja meneer."
"Maar morgen komt de pakketbezorger tussen negen en vijf!"
Bovendien vraag ik me af wie er eigenlijk als eerste naar dat front moeten.
De mensen die al jarenlang roepen dat we harder moeten optreden?
Ik stel voor dat we beginnen met een bataljon D66 politici.
Allemaal voorop, keurig in het gelid.
De minister president met een fluitje, de rest met een helm en een paar reserveonderbroeken.
En als het eerste schot valt, mogen ze stemmen over wie er bukken moet.
Dat lijkt me pas democratie!
Begrijp me goed: onze militairen verdienen respect. Die mensen geloven nog echt dat ze voor iets belangrijks vechten en hebben nu eenmaal een beroep gekozen waar ze zelf de keuze hebben gemaakt te sterven voor hun vaderland, Nou, veel succes ermee .
Maar dat is toch heel wat anders dan een willekeurige Nederlander die aan de telefoon zegt dat hij best bereid is zijn land te verdedigen, zolang het maar niet tijdens de vakantie is.
conclusie?
Ik ben absoluut bereid om Nederland te verdedigen.
Ik zal de vijand streng toespreken, mijn middelvinger opsteken en desnoods mijn boekhouder op ze afsturen.
Maar sneuvelen?
Nee, dank u.
Ik heb nog plannen, mijn koffie is nog warm en mijn eigen risico is al hoog genoeg.
Dus mocht er binnenkort een enquêteur aanbellen met de vraag hoe het gesteld is met mijn sneuvelbereidheid, dan krijgt hij van mij één helder antwoord:
"VRIEND, IK HEB AL MOEITE OM 'S MORGENS UIT BED TE KOMEN. EN JIJ WILT DAT IK VOOR ZES UUR ONDER DE GROND LIG?!"
Leve het vaderland. Maar het liefst wel met mij er nog in.
Gerard Krispijn
OFFICIËLE DISCLAIMER – AFDELING GEKWETSTE GEVOELENS
Klachten over deze column, de inhoud ervan of de geestelijke gesteldheid van de schrijver kunt u richten aan: gerardkrispijncolumns@gmail.com
Mijn secretaressen zullen uw klachten zorgvuldig bekijken, bespreken tijdens de koffiepauze en eventueel beantwoorden, mits ze daar zin in hebben.
Scheldbrieven, kogelbrieven, gifkaarten en andere blijken van waardering worden zonder opgaaf van redenen retour afzender gestuurd. Anonieme klachten verdwijnen rechtstreeks in de digitale papierversnipperaar.
Heeft u zich persoonlijk aangesproken of beledigd gevoeld? Dan verzoeken wij u vriendelijk eerst even te controleren of uw gevoel voor humor of sarcasme nog functioneert.
Over de uitslag van de klachtenprocedure kan niet worden gecorrespondeerd. Vooral omdat niemand daar zin in heeft.
"" Directie Gerard Krispijn Column"Wij nemen uw klachten serieus. Ongeveer drie seconden."