Help, de sloper staat in de voortuin (en we vinden het wel best)
Ken je die uitspraak: "Ach joh, zo’n vaart zal het niet lopen"? Het is de nationale lijfspreuk van mensen die rustig blijven zitten terwijl hun huis letterlijk wordt afgebroken door een vent met een enorme slijpschijf.
Stel je voor: er komt een kerel je woonkamer binnen. Hij begint met een rotgang je bank doormidden te zagen. De vonken vliegen tegen het plafond, de gordijnen staan in de fik en je hond is inmiddels veranderd in een hoopje as. Wat doet de gemiddelde Nederlander dan? Die neemt nog een slok lauwe koffie en zegt tegen de buurman: "Nou, hij gaat wel lekker tekeer hè? Maar ach, zo'n vaart zal het niet lopen. Hij stopt vast wel bij de tv."Spoiler: Hij stopt niet bij de tv.
Het is een soort superkracht die we hebben. We kijken naar een land dat vakkundig in de gehaktmolen wordt gedraaid en we roepen: "Kijk, gratis gehakt!"
De zorg ligt op z’n gat? "Ach, ik heb toch pleisters bij de Action gehaald?"
Geen enkel huis meer te betalen? "Mooi, dan hoef ik ook niet te verhuizen, scheelt weer dozen sjouwen!"Het hele land staat in de fik? "Lekker warm, de kachel kan een graadje lager!"
We zijn als die bekende meme van die hond in een brandende kamer die zegt: "This is fine." Alleen hebben wij in Nederland dan ook nog een slijpschijf in onze hand waarmee we per ongeluk onze eigen stoelpoten wegzagen. En terwijl we op onze plaat gaan, roepen we onderweg naar beneden nog snel: "Zie je wel? Ik zei toch dat de zwaartekracht niet zo'n vaart zou lopen!"
We noemen het 'nuchterheid', maar eigenlijk is het gewoon collectieve blindheid met een vleugje kortsluiting. We kijken naar de totale puinhoop en denken: “Hé, tenminste hebben we nu wel een beter uitzicht.” Dat dat uitzicht een rokende krater is, vergeten we voor het gemak maar even.
Dus, als je morgen wakker wordt en je ziet dat iemand je hele stad heeft vervangen door een parkeerplaats voor skippyballen, maak je niet druk. Haal diep adem, negeer de geur van brandend rubber en zeg het met me mee:"Ach jongen, zo'n vaart..." (terwijl je langzaam wegzakt in het drijfzand).