Ja buurman, had je ook maar een fiets moeten kopen!" roept mijn buurman hard lachend, terwijl hij triomfantelijk met zijn gerecyclede Gazelle langs de benzinepomp zoeft.
Titel: Proficiat, je bent blut op de fiets
Kijk je daar eens gaan, op je stalen ros. Met je wapperende haren en je morele superioriteit die nog harder glanst dan je reflectoren. Je lacht de buurman uit die bij de pomp staat te kijken naar de teller alsof hij zijn eigen nierafbetaling ziet passeren.
"Lekker trappen!" roep je nog. Nou, trap maar door, Einstein, want de economie staat klaar om je met een houten knuppel van je zadel te meppen.
Je denkt echt dat je de dans ontspringt omdat je geen tankdop hebt? Schattig.
Laten we het even hebben over die verlepte krop sla in je fietstas. Die is niet door een bende kabouters naar de stad gedragen.
Die lag in een vrachtwagen die momenteel vloeibare diamanten uitspuugt om de snelweg op te komen. Gefeliciteerd: je betaalt nu voor een krop sla de prijs van een goede fles wijn van vijf jaar geleden. Je eet geen groente meer, je eet een investeringsobject.
Rundvlees is 34% duurder, je koffie is met 22% gestegen en die bloemkool is inmiddels een investeringsobject geworden dat je bijna achter dubbel glas op je nachtkastje wilt zetten.
Je drinkt geen haverlatte, Jan-Willem, je drinkt vloeibare inflatie met een rietje van duurzaam karton dat na drie slokken uit elkaar valt – net als je illusie van rijkdom.
Zelfs je 'vrije' vervoer is een valstrik. Een nieuwe fiets kost inmiddels gemiddeld 1.925 euro omdat de onderdelen in fabrieken worden gemaakt die meer gas verbruiken dan een gemiddelde Russische provinciestad.
En die hippe sneakers aan je voeten? De pakketbezorger rijdt niet op vriendschap en regenbogen. Die bezorgkosten schieten omhoog alsof het SpaceX-raketten zijn.
Zelfs de kapper heeft zijn prijzen verhoogd onder het mom van 'logistieke uitdagingen'. Waarschijnlijk omdat zijn schaar ooit is gesmeed in een oven die nu de energierekening van een klein Afrikaans land moet ophoesten.
De automobilist weet tenminste waar de pijn vandaan komt; jij staat aan de kassa verbijsterd naar je lege bankrekening te staren terwijl je je afvraagt waarom een pak wc-papier inmiddels evenveel kost als een weekendje Parijs. Je bent niet vrij van de oliebaronnen; je bent hun favoriete, onwetende slachtoffer.
Dus trap maar lekker door op die fiets van je, Messias van het fietspad. Je kuiten worden prachtig, maar je koopkracht heeft het incasseringsvermogen van een natte beschuit.
Je fietst niet naar je werk, je fietst linea recta naar de gaarkeuken, waar ze je hopelijk een kom soep geven die niet met een dieselvrachtwagen is ingevlogen.
Eet smakelijk van je goudgerande bloemkool!
Gerard Krispijn