Laten we de fluwelen handschoentjes even in de gracht flikkeren. We hebben het hier niet over een ‘symbolisch staatshoofd’; we hebben het over de grootste legale witwasoperatie van de polder.
Terwijl jij je kapot rekent om de inflatie bij te benen, zit de familie Van Amsberg op een berg goud die sneller groeit dan de wachtlijsten in de zorg.
Belasting? Dat is voor het klootjesvolk
Het meest stuitende aan dit hele poppenkastverhaal? De belastingvrijstelling.
Onze Willy en zijn gevolg betalen namelijk nul komma nul euro inkomstenbelasting over hun miljoenenuitkering.
In 2026 krijgt Willem-Alexander zo’n €1,16 miljoen per jaar aan “inkomen”. Gewoon, voor het bestaan. Máxima mag ook gezellig meedoen met ongeveer €461.000. En Amalia? Die heeft recht op €345.000, maar geeft dat ( hoe nobel ) voorlopig terug zolang ze studeert. Wat een opluchting voor de staatskas.
Maar wacht, dat is nog maar het zakgeld.
Daar bovenop komt namelijk de echte jackpot: miljoenen aan “onkosten”. Voor Willem-Alexander alleen al ruim €6 miljoen. Máxima krijgt er nog eens een kleine €800.000 bij. Amalia? Ook geen zorgen , ruim €1,6 miljoen om alvast te wennen aan het leven aan de top.
En dan hebben we nog erfbelasting. Dat gezellige moment waarop de Belastingdienst normaal gesproken even meekijkt als vermogen van generatie op generatie door schuift.
Behalve dus… niet hier.
Wanneer het koningschap overgaat, verdwijnt de erfbelasting als sneeuw voor de zon. Geen afrekening, geen naheffing, geen ongemakkelijke blauwe envelop. Gewoon een soepele overdracht ,alsof het niet om vermogen gaat, maar om een sleutelbos die je even doorgeeft.
Officieel is dat om “het staatsbelang te beschermen”. In de praktijk betekent het vooral dat waar de gemiddelde Nederlander bij een erfenis mag aftikken, het hier stil blijft. Heel stil. Bijna ceremonieel stil.
Bonnetjes? Nee joh. Jij moet elke euro verantwoorden bij je werkgever, maar hier is het gewoon één grote grabbelton met het label “representatie”. Champagne, jurken, personeel, een beetje vliegen hier en daar , alles keurig onder het kopje “functie”.
En wat doen we om dit te maskeren?
We sturen de dames het veld in. Máxima loopt met een helm op haar hoofd door een kazerne te paraderen alsof ze hoogstpersoonlijk de Russen tegenhoudt. Het is de ultieme PR-truc: laat ze vooral sympathiek lijken, dan kijkt niemand meer naar de miljoenen die ondertussen binnenstromen.
“Kijk hoe dapper Amalia is!” Ja, kijk vooral niet naar het feit dat haar toekomstige ‘zakgeld’ hoger ligt dan wat een compleet bataljon bij elkaar verdient.
En wij? Wij staan braaf te vlaggen. We vinden het prachtig als Willy in een te krappe overall een blokje hout zaagt of een oud-Hollandse koek uit de lucht hapt.
Het is de ultieme vernedering: je betaalt iemand miljoenen om zich een middagje voor te doen als een gewone burger, zodat hij daarna weer in zijn privéjet kan stappen.
De monarchie is geen traditie. Het is een peperdure hobby van een familie die ons recht in ons gezicht uitlacht terwijl wij de rekening betalen.
Hup Holland, hup. Trek je portemonnee maar weer.
Gerard Krispijn