Het zijn toch prachtige tijden als je een fanatieke gemalenvensterbankknager bent met een milieumissie.
Terwijl de gemiddelde Nederlander zijn oude administratie na zeven jaar door de papierversnipperaar haalt, heeft onze grote stikstofvriend Johan Vollenbroek een veel beter idee.
Waarom gaan we niet gewoon terug naar 1989?
Want blijkbaar heeft hij met zijn kruistocht tegen de Nederlandse boeren, ( die volgens mij door de overheid word aangestuurd) nog niet genoeg ellende veroorzaakt.
1989, mensen!
Het jaar waarin de Berlijnse Muur viel, we nog gewoon met guldens betaalden en de meeste Nederlanders nog nooit van stikstof hadden gehoord.
Maar wat was nou écht belangrijk in dat jaar?
Precies! Hoeveel koeien boer Dirk op 14 september 1989 in zijn stal had staan en hoeveel stront die beesten vervolgens uit hun reet lieten vallen.
Want dat schijnt tegenwoordig levensgevaarlijke informatie te zijn.
Dankzij een uitspraak van de rechter ( uiteraard D66) moeten oude gegevens nu openbaar worden gemaakt. En ik vermoed dat er bij D66 alweer heel wat landverraders met een natte broek van blijdschap rondlopen.
Want zeg nou zelf, wat is er in 2026 nou belangrijker dan te weten hoeveel koeien een boer in 1989 had?
Misschien moeten we gelijk even onderzoeken hoeveel scheten die beesten toen hebben gelaten. Je weet maar nooit of er nog ergens een boete uit te persen valt. ( En reken maar dat die gaan komen)
Ondertussen zitten boeren met hun handen in het haar. verzonnen stikstofregels, vergunningen, rechtszaken, corrupte banken die moeilijk doen en gezinnen die zich afvragen of ze volgend jaar nog wel een bedrijf hebben.
Maar daar heeft onze Johan natuurlijk compleet schijt aan.
Die wil weten wat boer Dirk 37 jaar geleden in zijn stal had staan.
Natuurlijk maakten boerenorganisaties bezwaar. Iets met privacy, bedrijfsgegevens en het beschermen van boerengezinnen.
Ach, privacy.
Dat is toch dat woord dat de overheid altijd gebruikt wanneer wij ergens inzage in willen hebben?
Maar als iemand oude gegevens van boeren wil opgraven, dan trekken we gewoon de archiefkast open.
En het mooiste moet nog komen.
Dezelfde overheid die normaal gesproken nog geen zoekgeraakte parkeerbon uit 2022 kan terugvinden of wat ze besproken hebben tijdens het OMT tijdens de corona dagen , blijkt ineens een fantastisch geheugen te hebben als het om boeren gaat.
Dan kunnen ze opeens wél oude dossiers vinden.
Dan weten ze ineens precies waar alles ligt.
Als jij als burger iets wilt weten, krijg je na zes maanden een brief dat je verzoek helaas niet in behandeling kan worden genomen omdat mevrouw Pietersen van afdeling Archiefbeheer met zwangerschapsverlof is.
Maar komt Door de NCTV aangestuurde clown Vollenbroek aankloppen?
Dan staan ze bij wijze van spreken met 80 ambtenaren met scheppen in een weiland om de koeienstront van 1989 boven water te halen.
Want stel je toch eens voor dat er ergens in Nederland nog een boer rondloopt die in 1989 één koe te veel in zijn stal had staan.
Dat kunnen we natuurlijk niet hebben!
Dus boeren, zet de koffie maar klaar, haal de oude schoenendozen van zolder en zoek alvast de administratie van opa op.
Want terwijl de rest van de wereld zich bezighoudt met oorlogen, energieprijzen en de toekomst, zijn wij in Nederland druk bezig met het tellen van koeien uit de vorige eeuw.
En Johan?
Die graaft vrolijk verder.
Het belooft alweer een kutherfst te worden.
Gerard Krispijn