Het is de grootste politieke scam van de afgelopen jaren: de gevestigde orde creëert een probleem, schuift vervolgens een ‘alternatief’ naar voren dat exact hetzelfde systeem in stand houdt, en de gedupeerden klappen enthousiast.
Terwijl de Nederlandse boerenstand langzaam maar zeker richting de afgrond wordt gedreven door Brusselse regelgeving en Haagse stikstofregels, kijkt de sector de verkeerde kant op. Met dank aan een jarenlange, zorgvuldig geregisseerde mediastorm.
Laten we eerlijk zijn: de demonisering van Forum voor Democratie heeft gewerkt. De labels ‘onverkiesbaar’ en ‘extreemrechts’ werden zo vaak op de partij geplakt dat de inhoudelijke boodschap volledig werd overstemd door de ophef.
En die boodschap was, en is nog steeds, glashelder: wie de Nederlandse boer wil behouden, moet durven breken met de Brusselse verdragen die zijn vernietiging eisen. FVD bleek de enige partij die de vinger op de zere plek legde en weigerde mee te gaan in de modieuze klimaatsprookjes.
Maar in plaats van te luisteren naar de partij die de totale vernietiging van hun bedrijven wilde voorkomen, lieten de boeren zich zand in de ogen strooien. Het CDA, de partij die jarenlang de agrariërs misbruikte om vervolgens akkoord te gaan met iedere groene verandering, zag de bui al hangen. Het ontevreden platteland dreigde weg te lopen bij het CDA.
De oplossing? De lancering van een gecontroleerd alternatief: Caroline van der Plas en de BoerBurgerBeweging. Het perfecte PR-product, nuchter en herkenbaar, pratend in begrijpelijke taal en het liefst gekleed in boerengroen.
De boeren zagen de BBB als de grote verlosser. Maar wie door de kutsprookjes heen prikt, ziet al snel de kenmerken van het oude CDA.
BBB is in feite niets anders dan CDA 2.0. Het is een partij die weliswaar protesteert tegen de snelheid van de maatregelen, maar altijd met moties die voor maatregelen zijn meestemmen.
Ze wil de pijn verzachten, niet de bron van de pijn wegnemen. Van BBB mag je je gerust ophangen, maar dan pas over een aantal jaren en niet allemaal tegelijk.
Het treurige is dat de Nederlandse boer voor zijn voortbestaan vecht, maar op zijn eigen beul in een netter jasje stemde.
Terwijl BBB in coalities meebestuurde, zogenaamd niet meeging in de stikstofzwendel, maar ondertussen wel concessies deed, bleef de echte kritiek uit.
Het is tijd dat de boerensector definitief wakker wordt. Sommige acties op de snelweg waren indrukwekkend, maar in het stemhokje hebben de boeren zich laten inpakken door een sympathieke glimlach en een groen sjaaltje.
Als de boeren over twintig jaar nog willen bestaan, moeten ze stoppen met geloven in de fabeltjes en gaan inzien wie destijds als enige écht voor hen de barricaden opging.
Gerard Krispijn