Wat een schitterend schouwspel is het toch. Terwijl de muren van de digitale gevangenis in hoogtempo worden opgetrokken, hebben we het drukker dan ooit. Druk met wat? Met elkaar de hersens inslaan natuurlijk! Want stel je voor dat we even vergeten welk onzichtbaar poppetje in de lucht de buurman aanbidt, of dat we per ongeluk een kopje koffie drinken met iemand die een ander kleurtje heeft.
Het is werkelijk een meesterzet van de bovenste plank. De architecten van 'Agenda 2030' zitten waarschijnlijk gierend van het lachen met een glas peperdure champagne in hun hand te kijken naar de mierenhoop die wij 'de samenleving' noemen. "Kijk ze gaan," zeggen ze tegen elkaar, "ze vechten om een hoofddoekje of een kruisje, terwijl we hun boerderijen slopen en de Noordzee volplempen met gesubsidieerde staalconstructies tot er geen vis meer kan zwemmen."
En wij? Wij trappen erin. Met beide benen. We laten ons als makke schapen in een hok drijven door stikstofsprookjes en energietransities waar niemand om gevraagd heeft, behalve degenen die de rekeningen versturen.
We worden klaargestoomd voor een totale controlemaatregel waarbij je straks nog geen scheet mag laten zonder dat het in een CO2-app wordt geregistreerd. Maar hé, zolang we maar boos kunnen zijn op 'die anderen', voelen we ons tenminste nog een beetje moreel superieur in onze eigen rattenval.
Het is tijd voor een bittere pil: je huidskleur, je geloof en je politieke voorkeur zijn momenteel totaal irrelevant. Of je nu zwart, geel, bruin of pimpelpaars bent; in de ogen van het systeem ben je straks gewoon een nummertje in een database. Een batterij die leeggetrokken wordt tot de agenda rond is.
Laten we afspreken: we strepen al die zorgvuldig gecultiveerde verschillen nu even weg. We parkeren de ruzies over wie het grootste gelijk heeft bij de vuilnisman. We gaan nu met zijn allen opstaan, schouder aan schouder, dwars door alle labels heen. Waarom? Omdat een rattenval niet vraagt welk geloof je aanhangt voordat hij dichtklapt.
Laten we die verschillen later maar uitzoeken, als we weer vrij zijn om ruzie te maken. Voor nu: word wakker, kijk opzij en reik de hand aan de persoon naast je. Want in 2030 is er geen ruimte meer voor rebellen, alleen nog voor geregistreerde consumenten. En geloof me, dat pak staat niemand goed.
Gerard Krispijn