We zijn het enige land ter wereld waar het water met bakken uit de hemel komt, terwijl de overheid met een stalen gezicht beweert dat de kraan bijna leeg is.
Het is een knap staaltje voorliegen: je zet een computer in een kelder in Den Haag, laat hem een 'model' uitpoepen waarin elke grasspriet telt als een nationaal monument, en voilà: u bent een milieu-crimineel omdat u uw tanden poetst.
Het is de klassieke overheidstruc: de 'Creeër je eigen Crisis Show'.
Stap 1: verzin een probleem dat niemand kan zien (want wie graaft er nou in zijn eigen achtertuin om het grondwater te checken?).
Stap 2: laat een duurbetaalde consultant een grafiekje tekenen waar de rillingen van over je rug lopen.
Stap 3: trek de portemonnee van de burger leeg onder het mom van 'gedragssturing'.Want zeg nou zelf, het is toch heerlijk cynisch?
We worden gemasseerd om te geloven dat de wereld vergaat als we vijf minuten douchen, terwijl we ondertussen miljarden liters water per jaar gebruiken om varkensvlees voor China te produceren. En voor data centers die datzelfde " gestuurde gedrag" gaan controleren.
Maar nee, úw douchekop is de vijand. Dat is pas zwarte humor.En de manipulatie is prachtig in al zijn simpelheid. Het werkt net als bij oorlogen: je roept heel hard 'MONSTER!', wijst naar een onzichtbaar gevaar, en de massa kruipt vanzelf dicht tegen de overheid aan voor bescherming.
"Alstublieft overheid, maak het water drie keer zo duur, dan voel ik me tenminste een goed mens terwijl ik uitgedroogd in de rij sta!"De overheid 'manipuleert ons niet, ze geeft ons een kopstoot.
Ze noemen het 'voorzorg', maar het is gewoon een ordinair verdienmodel. We worden niet bestuurd door mensen met visie, maar door boekhouders met een algoritme verslaving.
Zij rekenen uit dat u minder drinkt als het onbetaalbaar wordt, en noemen dat dan 'duurzaamheid'.Dus, de volgende keer dat het buiten stortregent en u de tuin onder water ziet lopen, denk dan even aan dat model in Den Haag.
Pak een glas water, geniet ervan zolang het nog geen vloeibaar goud is, en lach om de ironie: we verzuipen in de regels, maar we sterven van de dorst omdat de computer zegt dat het buiten droog is.
Proost op de domheid. Die is tenminste echt onuitputtelijk.
Gerard Krispijn.