Stelt je dit eens voor: een wereld zonder rellen, zonder Romeo’s die de boel verzieken en laten escaleren en zonder boze spandoeken en zonder ME’ers, die de lokale burgers in elkaar moeten meppen. Klinkt als een paradijs, nietwaar?
En de oplossing is zo simpel: we plaatsen de asielzoekerscentra gewoon alleen maar in de wijken waar de bewoners vorig jaar nog vrolijk stonden te applaudisseren voor de solidariteit.
Vluchtelingen in de bakfiets, integratie via de grachtengordelelites. Klaar is Kees. Waarom heeft het COA dit overgeslagen in hun PowerPointpresentaties?
Het plan is volgens mij gewoon briljant. In plaats van een somber, grijs cellencomplex aan de rand van een industrieterrein, openen we de deuren van de mooie jaren 30 grachtenpanden
"Welkom in Oud-Zuid, Ahmed!
De yogamatjes liggen links, de biologische muntthee staat op het kookeiland. En de krekelburgers liggen liggen in de bovenste lade van de vrieskist " Geen rellen, geen demonstraties.
Hooguit een ietwat kwaad debat bij de buurtborrel over de vraag of de nieuwe Syrische buren wel voldoende vegetarische opties krijgen aangeboden tijdens het kennismakingsdiner.
Bedenk eens wat een bezuiniging dit oplevert voor de overheid. Waarom miljoenen euro’s stoppen in tijdelijke units als de rijkere burgerij nog een ongebruikte 'relaxruimte' op de zolderverdieping heeft?
De meeste bakfietsmoeders kunnen hun geluk niet op: eindelijk een liveversie van de wereldproblematiek, om haar morele superioriteit op te botvieren, direct naast de piano waar kleine Roderick zijn Mozartstukjes oefent.
Het is immers pas échte naastenliefde als je de cultuurkloof kunt overbruggen tijdens het sorteren van de biologisch afbreekbare verpakkingen.
Natuurlijk snijdt het mes aan twee kanten. De asielzoeker krijgt direct een spoedcursus in de meest luxe afdeling van de burgerij van Nederland.
Binnen drie weken spreekt de gemiddelde nieuwkomer vloeiend bekakt Nederlands en legt hij of zij haarfijn uit waarom je absoluut geen vlees uit de buurt supermarkt moet kopen.
En mocht de lokale huisarts geen tijd hebben? Geen probleem, de buurtcommissie regelt wel een alternatieve sessie mindfulness of een helende klankschalensessie om het trauma van de overtocht te verwerken.
Het is de ultieme oplossing . De overspannen asiel keten is in één klap opgelost, de grachtengordel heeft haar ultieme statussymbool te pakken, en de rest van Nederland kan weer rustig slapen zonder dat hun veiligheid wordt opgeofferd voor een noodopvang.
Nu alleen nog even de bewoners overtuigen dat die gezellige multiculturele informatieavond en de opvang niet eenmalig is, maar dat de gasten de komende 10 jaar op de zolderkamer blijven liggen. Maar ach, wie A zegt voor het klimaat en de asielcrisis, zegt natuurlijk ook direct B voor de logeerkamer.
Toch?
Ik hoop dat je mijn colums op prijs stelt.
Wil je mij supporten zodat ik dit kan blijven doen?
Dan is elke donatie welkom.