Poep aan je Fans: De Dag dat de Wasmand de Beurs opging
Heb je nog een oude sok met een gat erin onder je bed liggen? Gooi hem niet weg! Tenzij je natuurlijk geen drie miljoen volgers op Instagram hebt, want dan ben je gewoon een viespeuk.
Maar ben je een artiest? Gefeliciteerd! Dan is diezelfde stinkende sok plotseling een "uniek kunstwerk" met een prijskaartje waar een gemiddelde hartchirurg drie jaar voor moet zwoegen.
Het niveau van zelfpijperij in de entertainmentindustrie heeft officieel het kookpunt bereikt. We zijn voorbij de handtekening op een bierviltje. De moderne ster denkt tegenwoordig: "Waarom zou ik een goed liedje schrijven als ik ook de inhoud van mijn stofzuigerzak kan verkopen?"
Het vereist een bijna religieuze vorm van narcisme om te geloven dat jouw DNA zo heilig is, dat een fan tienduizend euro neerlegt voor een onderbroek waarin jij net een remspoor in heb gelegd. . "Kijk mama, een authentiek souvenir van mijn idool! Het ruikt naar een mix van wanhoop en te veel shoarma!"
Laten we het even hebben over de influencer die haar eigen scheten in een potje verkocht. Dat is geen handel, dat is een sociaal experiment om te kijken hoe dom de mensheid precies is. Het antwoord: heel dom. Je koopt letterlijk gebakken lucht. Het wachten is op de eerste wereldster die zijn gebruikte wattenstaafjes veilt onder de noemer "Oorsmeer van een Legende". De bieder die dat koopt, heeft niet alleen een nieuwe hobby nodig, maar waarschijnlijk ook een verplicht traject bij de GGZ.
De arrogantie is werkelijk onvoorstelbaar.. De artiest in kwestie staat waarschijnlijk met een glas champagne in zijn hand te lachen terwijl zijn assistent de vuile was van de vloer raapt om in papier te wikkelen.
"Nee, die boxershort met die vlek moet in de VIP-veiling, daar kunnen we de hoofdprijs voor vragen!" Het is de ultieme middelvinger naar je publiek: "Ik heb zoveel schijt aan jullie, dat ik het letterlijk aan jullie verkoop.".
Laten we eerlijk zijn: als we als maatschappij besluiten dat de geur van een ongewassen popster meer waard is dan een jaarinkomen, verdienen we het ook gewoon dat de aliens ons overslaan.
De volgende keer dat een artiest zijn vuile ondergoed te koop zet, hoop ik dat de enige bieder de lokale milieustraat is.
Gerard Krispijn.