Even iets anders, hebben jullie dat nu ook ? ..
De Grote Digitale Blinde Date
Dat je zomaar een vriendschapsverzoek krijgt van je totale tegenpool
Je kent het wel. Je zit een beetje op Facebook te koekeloeren, je hebt net iemand voor de derde keer uitgelegd dat je geen Poetinpijper bent maar wel iets begrijpt van zijn motieven , en ineens verschijnt er zo'n rood eentje bij je vriendschapsverzoeken.
Hé, gezellig, denk je nog. Iemand wil een digitaal bakkie met me doen.
Vol goede moed klik je op het profiel. Misschien een oud-klasgenoot, een vroegere buurvrouw, iemand van vroeger uit de kroeg of een verdwaalde kennis met wie je ooit op een verjaardag een bitterbal hebt gedeeld.
Maar nee hoor.
Je belandt in een compleet ander universum.
De profielfoto schreeuwt je tegemoet: 'Als het vaccin er is, stroop ik mijn mouw op!'
Nou, dat begint al veelbelovend. Een enthousiaste prikpionier. Niks mis mee natuurlijk. Ieder zijn hobby. De een verzamelt postzegels, de ander spaart vaccinaties.
Je scrolt een stukje naar beneden en daar wappert de Oekraïense vlag je tegemoet. Nog geen twee berichten verder wordt de NAVO de hemel in geprezen en krijgt Poetin persoonlijk de schuld van alles, inclusief het slechte weer tijdens de laatste buurt barbecue.
Daaronder een vurig pleidooi voor Antifa, gevolgd door een complete regenboogparade aan woke-uitspraken, klimaatleuzen, diversiteitscampagnes en berichten waar zelfs Frans Timmermans spontaan een stijve milieuvriendelijke bamboeplasser van zou krijgen.
Mijn hemel.
Ik scrol nog even verder. Misschien staat er ergens een foto van een hond, een recept voor gehaktballen of een gewone vakantiefoto waarop iemand gewoon lekker met zijn reet op een strandstoel zit.
Maar nee.
Het ene maatschappelijke statement volgt het andere op. Als er ergens ter wereld een vlag bestaat, hangt die op haar tijdlijn. Als er ergens iemand gediscrimineerd wordt, heeft zij er al een petitie voor ondertekend. En als er morgen een demonstratie wordt georganiseerd voor het zelfbeschikkingsrecht van linkshandige regenwormen, staat ze waarschijnlijk vooraan met een spandoek.
En nogmaals, iedereen mag van mij geloven wat hij wil. Echt waar. Al wil je iedere ochtend naakt om een windmolen dansen terwijl je het Wilhelmus achterstevoren zingt, veel plezier ermee.
Maar dan komt toch die ene vraag bij me op.
Waarom stuur jij in godsnaam MIJ een vriendschapsverzoek?
Ik kijk nog eens naar haar profiel.
Dan naar dat van mezelf.
En dan weer terug.
Heb ik soms per ongeluk ergens een Oekraïense vlag opgehangen? Heb ik in een dronken bui geroepen dat Rob Jetten de verlosser van Nederland is? Of heb ik misschien een foto geplaatst waarop ik liefdevol een warmtepomp sta te tongzoenen?
Volgens mij niet.
Sterker nog, als je vijf minuten op mijn tijdlijn rondneust, weet je precies wat voor vlees je in de kuip hebt. Daar hoef je echt geen afgestudeerde gedragspsycholoog voor te zijn.
Ik ben niet bepaald het type dat op zondagochtend met een bleekselderij in de hand een klimaatmars gaat organiseren.
Dus wat is hier aan de hand?
Heeft dat mens überhaupt één seconde naar mijn pagina gekeken? Of zag ze mijn profielfoto en dacht ze: 'Gezellig, een zwakzinnige, die kan er ook nog wel bij.'
Of ze wil eens langskomen, dat kan natuurlijk ook.
Ik zie het al helemaal voor me.
'Goedemorgen meneer Krispijn, heeft u even tijd om over onze redder Rob Jetten te praten?'
'Nee mevrouw, ik ben net bezig mijn dieselauto stationair te laten draaien terwijl ik een speklap bak.'
'Maar meneer, denkt u dan helemaal niet aan het klimaat?'
'Jawel hoor. Daarom heb ik de ramen dicht.'
En toch blijft het me verbazen.
Af en toe begrijp ik de simpelste dingen niet meer.
Gerard Krispijn