Hoe verwijder je een omroep.
Er is een simpele manier waarop de politiek met lastige andere partijen en tegenstanders omgaat: zorgen dat ze niet gehoord worden en ze zoveel mogelijk negeren.
FVD wordt praktisch nooit uitgenodigd door de talkshows. Ze geven ze zo weinig mogelijk ruimte in de media. Zorg ervoor dat de camera een andere kant op draait en laat vooral mensen aan het woord die hetzelfde denken.
Als niemand je hoort, kan niemand je verhaal vertellen.
Maar heel soms gebeurt er iets wat de gevestigde orde niet helemaal onder controle heeft.
Want er is altijd wel één omroep die zegt: wacht eens even, wij nodigen ze wél uit. Ook mensen waar andere omroepen liever niet mee praten, zoals de Kamerleden van FVD.
Ja, en dan hebben ze een probleem.
Want wat doe je als je merkt dat de tegenstander groeit in de peilingen?
Heel simpel: je gooit het vergrootglas weg en haalt de microscoop erbij.
Vanaf dat moment wordt alles wat die omroep doet extreem uitvergroot bekeken. Elk fout woord, elke verkeerde gast en iedere ongelukkige uitspraak wordt uitvergroot.
Een domme opmerking wordt ineens extremisme.
Een kritische vraag over het beleid wordt gevaarlijk.
Een verkeerde vergelijking wordt meteen fascisme of zelfs nazi-verheerlijking.
Ik zeg niet dat alles wat ON! doet automatisch goed is. Natuurlijk niet. Ook daar kunnen fouten worden gemaakt (en die hebben ze zeker gedaan) en daar mag kritiek op komen.
Maar er is een verschil tussen kritiek hebben op een omroep en alles aangrijpen om die omroep weg te krijgen.
Daarna komt de volgende stap. Je zet de door jou gecontroleerde media in en kranten schrijven erover. Journaals nemen het over. Deskundigen worden uitgenodigd om uit te leggen hoe groot het gevaar wel niet is.
En ondertussen hoort de burger steeds hetzelfde verhaal.
Op een gegeven moment denkt iedereen: er zal wel iets heel ernstigs aan de hand zijn.
Jullie weten zelf hoe het werkt bij 90% van de burgers: "Waar rook is, is ook..." Ja, inderdaad.
Want als je iets maar vaak genoeg herhaalt, gaat het steeds meer als een feit klinken.
En dan komt het einddoel.
De publieke verontwaardiging is inmiddels zo groot dat er nog maar één conclusie lijkt te bestaan: deze omroep moet van de buis.
Natuurlijk zeggen ze dat het bescherming van de democratie is.
En dan zijn ze klaar.
Eerst zorg je ervoor dat een politieke tegenstander nauwelijks wordt uitgenodigd.
En als er vervolgens één omroep is die hem wél een podium geeft, haal je die omroep van de buis.
Probleem opgelost.
De tegenstander is weer stil en wordt weer niet gehoord en het is weer heerlijk overzichtelijk.
En iedereen kan weer rustig verder praten met mensen die hetzelfde denken.
De vrijheid van meningsuiting beschermen door ervoor te zorgen dat steeds minder mensen iets mogen zeggen.
Dat is misschien wel de grootste paradox van allemaal.
Welkom in de perfect gecontroleerde media.
Gerard Krispijn